تخصيص منابع


يكي از فعاليت‌هاي اصلي مديريت است‌كه اجراي استراتژي را امكان‌پذير مي‌سازد. در سازمان‌هايي كه در آن مديريت استراتژيك به اجرا گذاشته نشده است تخصيص منابع بر اساس عوامل شخصي يا سياسي خواهد بود. در سازمان‌هاي استراتژي‌محور منابع بر اساس اولويت‌هايي كه به وسيله هدف‌هاي سالانه تعيين گرديده‌اند، تخصيص مي‌يابند. يكي از موانع بزرگ در سر راه اجراي موفقيت‌آميز استراتژي سازمان، عدم موفقيت درپيوند بين برنامه‌هاي اجرايي و تعيين اولويت در تخصيص منابع به برنامه‌هاي راهبردي بلندمدت است.

 در حال حاضر بسياري از سازمان‌ها فرايند جداگانه‌اي براي برنامه‌ريزي بلندمدت راهبردي و بودجه‌بندي ساليانه و كوتاه‌مدت خود دارند.

هر سازمان، دست‌كم، چهار نوع منبع دارد كه براي تامين هدف‌هاي موردنظر بايد تخصيص يابند:

 منابع مالي، منابع فيزيكي، منابع انساني، و منابع فن‌آوري. اين امكان وجود داردكه تخصيص منابع به شيوه‌اي اثربخش صورت گيرد، ولي موفقيت اجراي استراتژي تظمين نگردد ، زيرا شرط موفقيت در اين است‌كه برنامه‌ها ، كاركنان ، اعمال كنترل‌ها و تعهدات كاركنان بايستي به حيات منابع ارائه شده جان بخشد. بهتر است بدانيد كه « مديريت استراتژيك» را گاهي « فرايند تخصيص منابع»مي‌نامند.